|
|
|
|
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آذر 1390ساعت 9:55 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
با استفاده از کلاس می توانیم برای یک تگ HTML استایلهای متفاوتی را تعریف کنیم. برای نمونه فرض کنیم می خواهیم در صفحه دو نوع پاراگراف داشته باشیم: یکی با متن مشکی و دیگری با متن قرمز. برای مشخص کردن این دو نوع پاراگراف می توانیم از سلکتور کلاس استفاده کنیم. ابتدا استایل را به صورت زیر می نویسیم: p.black {color: black} p.red {color:red} در مرحله بعد باید برای هر پاراگرافی که می خواهیم به رنگ مشکی باشد از شناسه "class="black در تگ استفاده کنیم و برای پاراگراف قرمز از شناسه "class="red. البته نام کلاسها اختیاری است ولی بهتر است آنها را طوری انتخاب کنید که مفهوم داشته باشند تا وقتی که حجم استایل شما بیشتر شد به گنگ نباشد. در مثال زیر می توانید کد مربوط به نوشتن دو پاراگراف بالا را در متن HTML ملاحظه کنید: این متنی است که به رنگ مشکی نمایش داده می شود این متن به رنگ قرمز نمایش داده می شود. نکته : شما می توانید بیش از یک کلاس برای یک تگ HTML تعریف کنید اما برای این کار نباید دو بار از شناسه class استفاده کرد. بلکه باید در یک شناسه class نام دو کلاس مورد نظر را با یک فاصله بین آنها وارد کرد. برای مثال برای پاراگراف زیر از دو کلاس فرضی red و center استفاده شده است: این متن پاراگرافی است که تحت تأثیر دو کلاس red و center قرار دارد در نوشتن استایل می توان از نوشتن نام تگ در سلکتور کلاس چشم پوشی کرد. در این صورت ویژگیهای تعریف شده در آن کلاس بر هر تگ HTML که از کلاس مربوطه در شناسه class آن استفاده شده باشد اثر می گذارد. برای مثال در کلاس زیر ویژگی وسط چین را تعریف می کنیم و از نام تگ در سلکتور کلاس استفاده نمی کنیم: .center {text-align: center} اکنون برای هر تگی که احتیاج به وسط چین داشته باشد می توانیم از کلاس بالا استفاده کنیم. به چند نمونه در زیر توجه کنید: متن این پاراگراف به صورت وسط چین نمایش داده می شود متن این قسمت به صورت وسط چین نمایش داده می شود متن این سرفصل به صورت وسط چین نمایش داده می شودتذکر : هیچ وقت نام کلاس را با یک عدد شروع نکنید چون در این صورت مرورگرهای Mozilla و Firefox نمی توانند از آن کلاس استفاده کنند. ما می توانیم از سلکتور کلاس برای تگی که حاوی شناسه class است استفاده کنیم که در قسمتهای قبلی در این مورد توضیح داده شد. علاوه بر این می توانیم از ویژگیهای تعریف شده در سلکتور کلاس برای تگهایی که در یک تگ محتوی شناسه class قرار دارند نیز استفاده کنیم. مثلا برای لینکهایی که در یک DIV قرار دارند و برای DIV کلاس تعریف شده است. برای این کار در نوشتن استایل مربوطه باید پس از نقطه که مشخص کننده سلکتور کلاس است نام کلاس را وارد کنیم و پس از وارد کردن یک فضای خالی نام تگی که می خواهیم ویژگیهای بر روی آن اعمال شود. به مثال زیر توجه کنید: در این مثال از استایل زیر در استفاده می کنیم: .test { border: #F00 1px double } .test a { color: green } .test a:hover { border: yellow 2px solid } کد HTML زیر برای این مثال مورد استفاده قرار می گیرد: می توانید نتیجه را در اینجا مشاهده کنید: لینک آزمایشی شماره 2همانطور که در مثال بالا می بینید خواص لینک آزمایشی شماره 1 تحت تأثیر استایل مورد استفاده برای تگ DIV قرار دارد ولی لینک آزمایشی شماره 2 مانند سایر لینکهای خارج از DIV نمایش داده می شود.
همانطور که می دانید با وجود اینکه برخی از عناصر در صفحه با هم تفاوت دارند، از یک تگ HTML برای ایجاد آنها استفاده می شود.برای مثال برخی از این عناصر را که از تگ در به وجود آوردن آنها استفاده می شود می توانید در زیر مشاهده کنید:
حالا فرض کنید ما در یک صفحه از چند نمونه از عناصر بالا استفاده کرده ایم ولی فقط می خواهیم ویژگیهای یکی از آنها را تغییر دهیم. دو روش برای این کار وجود دارد: یکی استفاده از کلاس است که در این روش اگر تعداد زیادی از عنصر مورد نظر در صفحه وجود داشته باشد باید به همان تعداد از شناسه class در تگهای آنها استفاده کنیم و ممکن است این کار باعث افزایش حجم صفحه یا موجب سختی در نوشتن کد شود. روش دوم تعریف کردن سلکتور input برای عناصر مورد نظر است که به صورت زیر انجام می گیرد: فرض کنید می خواهیم فقط عرض کادرهای متنی را در صفحه تغییر دهیم. در صورتی که در استایل از سلکتور input به تنهایی استفاده کنیم عرض همه چک باکسها ، دکمه ارسال، دکمه های رادیو و سایر عناصری که از تگ استفاده کرده اند نیز تغییر می کند. برای انجام این کار می توانید سلکتور را به صورت زیر تعریف کنیم: input[type="text"] { width: 200px } کد استایلی که در بالا نوشتیم فقط بر روی کادر های متنی که در آنها از شناسه "type="text استفاده شده است اثر می گذارد. البته این روش ممکن است در مرورگر Internet Explorer پشتیبانی نشود اما مرورگرهای Firefox و Opera از آن پشتیبانی می کنند.
سلکتور idروش دیگری که برای تعریف استایل وجود دارد استفاده از id است. شناسه id احتمالاً در آینده جایگزین شناسه name در تگهای HTML می شود بنا بر این در هرصفحه نباید بیش از یک بار از هر ID استفاده شود. اگر بیش از یک بار از یک id استفاده شود کارایی صفحه تغییری نمی کند ولی صفحه اعتبار خود را از دست می دهد. سلکتور id با علامت # مشخص می شود. با استایل زیر همه عناصر که شناسه "id="border دارند با کادری سبز رنگ نمایش داده می شوند: #border { border: green thin solid } برای مثال ما از استایل بالا در این صفحه استفاده کرده ایم. حالا کد زیر را وارد صفحه می کنیم: این یک سرفصل با اندازه 3 استاین قسمت یک div است در قسمت زیر می توانید نتیجه کد بالا را مشاهده کنید: این یک سرفصل با اندازه 3 استاین قسمت یک div است همانطور که کلاس را می توانستیم برای یک عنصر مشخص تعریف کنیم در مورد id نیز می توانیم این کار را انجام دهیم. به استایل زیر توجه کنید: p#border { border: green thin solid } استایل بالا فقط روی پاراگرافی که شناسه "id="green در آن به کا رفته اثر می گذارد. نکته : هرگز نام یک id را با یک عدد آغاز نکنید چون در این صورت مرورگرهای Mozilla و Firefox نمی توانند از آن استفاده کنند. |
||
|
+
نوشته شده در شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 9:18 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
CSS یا همان Cascading Style Sheet روشی است برای قالب بندی و طراحی اجزای صفحه از قبیل متن، تصویر، زمینه صفحه، کادرها و تقریباً هر چیزی که در طراحی صفحه استفاده می شود بدون استفاده از کدهای HTML. از طریق این استایل شیتها می توانیم از دوباره نویسی کدهای HTML که باعث مشکل شدن کد نویسی و همچنین کند شدن سرعت بارگذاری صفحه در اینترنت می شود جلوگیری کنیم. برای مثال می توانیم یک بار نوع فونت مورد استفاده در یک صفحه را تعیین کنیم و دیگر مجبور نباشیم کد مربوط به فونت را در صفحه به کار ببریم. همچنین می توانیم از این ابزار قدرتمند در مواردی به جای جاوا اسکرپت نیز استفاده کنیم و چون مشکلات جاوا اسکرپت مثلاً غیر فعال بودن جاوا اسکرپت در مرورگر را ندارد با خیالی آسوده تر می توانیم از آن استفاده کنیم. CSS هم مانند جاوا اسکرپت این امکان را به ما می دهد که از یک فایل استایل خارجی برای تعیین خواص بخشهای مختلف صفحه های یک سایت استفاده کنیم. در این صورت می توانیم ظاهر همه صفحه ها را با ایجاد یک تغییر کوچک در فایل استایل خارجی تغییر دهیم. مثلاً فرض کنید که رنگ متن همچنین نوع فونت متن صفحه هایمان را در یک فایل استایل تعیین کرده ایم و از آن در طراحی چندین صفحه استفاده کرده ایم، حالا اگر بخواهیم رنگ متن همه این صفحات را تغییر دهیم تنها کافی است تا رنگ متن را در همان فایل استایل تغییر دهیم و نیازی به تغییر دادن صفحات نداریم. |
||
|
+
نوشته شده در شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 9:17 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
مهندسی نرمافزار پیشهای است که به یاری دانش رایانه و دیگر فناوریها و روشها به آفریدن و نگاهداری نرمافزار رایانهای میپردازد. مسائل اصلی مهندسی نرمافزار تولید نرمافزار بر اساس موارد زیر است:
مهندسی نرمافزار طراحی، برنامه نویسی، توسعه، مستندسازی و نگهداری نرمافزار با بکارگرفتن روشهای فنی و عملی از علوم کامپیوتر، مدیریت پروزه، مهندسی، محدوده کاربرد، طراحی رابط، مدیریت تجهیزات دیجیتال و سایر زمینهها است. کاربردهای مهندسی نرمافزار دارای ارزشهای اجتماعی و اقتصادی هستند، زیرا بهرهوری مردم را بالا برده، چند و چون زندگی آنان را بهتر میکنند. مردم با بهرهگیری از نرمافزار، توانایی انجام کارهایی را دارند که قبل از آن برایشان شدنی نبود. نمونههای از این دست نرمافزارها عبارتاند از: سامانههای توکار، نرمافزار اداری، بازیهای رایانهای، و اینترنت. فناوریها و خدمات مهندسی نرمافزار به کاربران برای بهبود بهرهوری و کیفیت یاری میرساند. نمونههایی از زمینههای بهبود: پایگاه دادهها، زبانها، کتابخانهها، الگوها، فرآیندها و ابزار. پیشینه مهندسی نرمافزاراصطلاح مهندسی نرمافزار بعد از سال ۱۹۶۸ شناخته شد. این اصطلاح طی کنفرانس «مهندسی نرمافزار ناتو ۱۹۶۸» (که در گارمیش آلمان برگزار شد) توسط ریاست کنفرانس F.L. Bauer معرفی شد و از آن پس بطور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. اصطلاح مهندسینرمافزار عموماً به معانی مختلفی به کار میرود:
محدوده مهندسی نرمافزار و تمرکز آنمهندسی نرمافزار به مفهوم توسعه و بازبینی یک سیستم نرمافزاری مربوط میباشد. این رشته علمی با شناسایی، تعریف، فهمیدن و بازبینی خصوصیات مورد نیاز نرمافزار حاصل سر و کار دارد. این خصوصیات نرمافزاری ممکن است شامل: پاسخگویی به نیازها، اطمینانپذیری، قابلیت نگهداری، در دسترس بودن، آزمونپذیری، استفاده آسان، قابلیت حمل و سایر خصوصیات باشد. مهندسی نرمافزار ضمن اشاره به خصوصیات فوق، مشخصات معین طراحی و فنیای را آماده میکند که اگر بدرستی پیادهسازی شود، نرمافزاری را تولید خواهد کرد که میتواند بررسی شود که آیا این نیازمندیها را تامین میکند یا خیر. مهندسی نرمافزار همچنین با خصوصیات پروسه توسعه نرمافزاری در ارتباط است. در این رابطه، با خصوصیاتی مانند هزینه توسعه نرمافزار، طول مدت توسعه نرمافزار و ریسکهای توسعه نرمافزار درگیر است. نیاز به مهندسی نرمافزارنرمافزار عموماً از محصولات و موقعیتهایی شناخته میشود که قابلیت اطمینان زیادی از آن انتظار میرود، حتی در شرایط طاقت فرسا، مانند نظارت و کنترل نیروگاههای انرژِی هستهای، یا هدایت یک هواپیمای مسافربری در هوا، چنین برنامههایی شامل هزاران خط کد هستند، که از نظر پیچیدگی با پیچیدهترین ماشینهای مدرن قابل مقایسهاند. بهعنوان مثال یک هواپیمای مسافربری چند میلیون قطعه فیزیکی دارد (و یک شاتل فضایی خدود ده میلیون بخش دارد)، در حالی که نرمافزار هدایت چنین هواپیمایی میتواند تا ۴ میلیون خط کد داشته باشد. تکنولوژیها و روشهای عملیمهندسین نرمافزار طرفدار تکنولوژیها و روشهای عملی بسیار متفاوت و مختلفی هستند، که با هم ناسازگارند. این بحث در سالهای دهه ۶۰ میلادی شروع شد و ممکن است برای همیشه ادامه پیدا کند. مهندسین نرمافزار از تکنولوژیها و روشهای عملی بسیار متنوعی استفاده میکنند. کسانی که کار عملی میکنند از تکنولوژیهای متنوعی استفاده میکنند : کامپایلرها، منابع کد، پردازشگرهای متن. کسانی که کار عملی میکنند از روشهای عملی بسیار متنوعی استفاده میکنند تا تلاشهایشان را اجرا و هماهنگ کنند : برنامه نویسی در دستههای دونفری، بازبینی کد، و جلسات روزانه. هدف هر مهندس نرمافزار بایستی رسیدن به ایدههای جدید خارج از مدلهای طراحی شده قبلی باشد، که باید شفاف بوده و بخوبی مستند شده باشد. با وجود رشد فزاینده اقتصادی و قابلیت تولید فزایندهای که توسط نرمافزار ایجاد شده، هنوز هم بحث و جدلهای ماندگار درباره کیفیت نرمافزار ادامه دارند. ماهیت مهندسی نرمافزاردیوید پارناس گفتهاست که مهندسی نرمافزار یک شکل از مهندسی است. استیو مککانل گفتهاست که هنوز اینطور نیست، ولی مهندسی نرمافزار باید یک شکل از مهندسی بشود. دونالد کنوت گفتهاست که برنامه نویسی یک هنر است. دیوان فعالیتهای آماری آمریکا مهندسان نرمافزار را به عنوان زیرگروهی از «متخصصین کامپیوتر»، با فرصتهای شغلیای مانند «دانشمند کامپیوتر»، «برنامه نویس» و «مدیر شبکه» دسته بندی کردهاست. BLS تمام مهندسین دیگر این شاخه علمی، که شامل مهندسین سختافزار کامپیوتر نیز هست، را بهعنوان «مهندسین» دسته بندی میکند. |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم اسفند 1389ساعت 8:11 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
چندین سال پيش آنقدر از فشارهاي پروژه و دشوار بودن توليد نرم افزار در ايران
خسته شده بودم که با يکي از دوستان هم دانشگاهي تصميم گرفتيم يک شغل
شرافتمندانه انتخاب کنيم! اين بود که مشاغل مختلف را علمي، بررسي کرديم و
آخر از همه تصميم گرفتيم يک ميوه فروشي باز کنيم! چرا؟ به هزار و شانزده
دليل! 16 دليلش را مي نويسم، هزارتاي بقيه اش را خودتان خواهيد دانست: 1- عدم وجود گارانتي: بعد از فروش نرم افزار بايد آن را گارنتي کني. برخلاف بسياري از مشاغل که شما بابت گارانتي پول اضافه مي گيرد و نزد خود نگه مي داريد، در نرم افزار بر عکس عمل مي شود و اين کارفرماي شماست که از شما تضمين (درصدي از قرارداد، چک تضمين، سفته و يا ضمانت نامه بانکي يا همه مواد) مي گيرد. در حاليکه ميوه فروشي گارانتي ندارد، جنس فروخته شده پس گرفته نمي شود. 2- بازه کوتاه زمان فروش: يک پروژه نرم افزاري ماهها طول مي کشد و باعث فرسايش نيروي کار مي شود در حاليکه در ميوه فروشي، صبح زود بار ميوه و سبزي مي آوري، حداکثر تا ظهر سبزي ها تمام مي شود، ميوه ها هم، بسته به محيط شما، در مدت زمان کوتاهي فروش مي روند و شما بازهم بار جديدي مي آوريد. 3- تغيير نياز نداريد: رايج است که نيازهاي مشتري تازه زماني آشکار مي شود که شما نرم افزار را فروخته ايد و مشتري متوقع است که در چارچوب همان قرارداد تغييرات اعمال شود، حتي اگر ماهيت تغيير کند. اما در ميوه فروشي، خريدار که از مغازه خارج شد شما ديگر مسؤوليتي نداريد، اگر تصميمش عوض شد، شما نگران نيستيد، يک کالاي جديد به وي مي فروشيد. ۴- عدم محصول ارجاعي: در نرم افزار اگر محصول شما کار نکرد و يا قديمي شد مشتري يا ارجاع مي دهد و يا ديگر سراغش نمي آيد، در ميوه فروشي شما ميوه سالم را به مردم به قيمت گران، ميوه نيمه خراب را ارزان تر به مردم کم درآمد تر و احتمالا ميوه کاملا خراب را به آبميوه فروشي ها و نمي دانم لواشک سازي ها مي فروشيد! ۵-واسطه گري به جاي توليد: در ميوه فروشي شما محلي براي عرضه کالاي ديگران هستيد، معمولا افزايش قيمت بين ميدان ميوه و تره بار با مغازه شما چند برابراست . اما در نرم افزار شما توليد مي کنيد و دردسر هاي آن را داريد تازه در انتها و پس از کسر انواع ماليات و بيمه هزينه توليد را در بياوريد خيلي هنر کرده ايد! ۶-مديريت نيروي انساني، خير: شما در شرکت نرم افزاري با نيروي لوس و نازک نارنجي کارشناس سروکار داريد که کافي است يک کم ناراحت شود، هوس کانادا به سرش مي زند، اما در ميوه فروشي يکي دو کارگر از برادران افغاني مي گيريد، مثل ساعت براي شما کار مي کنند و غر که نمي زنند هيچ با همه سختي ها هم مي سازند. ۷-فصلي بودن کار، تعطيل: در توليد و فروش نرم افزار شما وابسته به زمان هستيد، براي مثال دولتي ها معمولا در ماه هاي خاصي خريد بيشتري مي کنند، يا در فروردين و ارديبهشت شما با افت فروش مواجه مي شويد، اما در ميوه فروشي هر فصلي ميوه خودش را دارد و شما آن را مي آوريد، هر ميوه اي هم طرفدار خاص خودش را دارد و شما تقريبا در همه سال فروش خود را يکنواخت خواهيد داشت. شب عيد ها هم که جاي خودش را دارد و شما پوست خلايق را حسابي خواهيد کند. ۸- بازار دائمي: نرم افزاريها مانند يک کارگر ساختماني هستند، بايد ساختماني ساخته شود تا به آنان نياز باشد، وقتي بودجه IT کشور صفر شود که نمي توان پروژه اي تعريف کرد که نرم افزاري روي آن کار کند، چون هنوز از ديدگاه اغلب تصميم گيرندگان ما، نرم افزار يک کار تشريفاتي است. اما ميوه فروشي نياز روز مردم است، همه هر روز خريد خودشان را دارد، وضع مردم بد هم بشود باز هم مهماني مي آيد که شما وادار شويد حتما ميوه خوب بخريد. ۹-درهم است: در نرم افزار شما قاصر هستيد از اينکه به يک مشتري بفهمانيد نرم افزار با نرم افزار متفاوت است. چون با يک چيز انتزاعي طرف است، بين نرم افزاري حسابداري 5 هزارتوماني با حسابداري 10 ميليون توماني فرقي قائل نيست. در حاليکه در ميوه فروشي ، مشتري تفاوت سيب با سيب را در مي يابد و اگر دنبال کيفيت خوب است پولش را هم مي پردازد. ۱۰- شما فقط ميوه را مي فروشيد: در نرم افزار وقتي شما نرم افزاري عرضه مي کنيد، داستان عرضه خدمات پس از فروش شروع مي شود، آموزش کاربران بعضا واقعا تعطيل! تبديل اطلاعات و انتقال آنها از سيستم قديمي به جديد، عرضه سخت افزار، نگراني از کارکردن نرم افزار روي هر نوع سخت افزار آشغالي که مشتري به شما مي دهد و ... اما در ميوه فروشي، شما فقط ميوه را مي فروشيد اينکه هندوانه را چطور مي خورند، گيلاس را چطور؟ اينکه آيا مشتري ظرف مناسبي براي نگهداري ميوه دارد و يا خير نيز به شما ربطي ندارد. ۱۱- يک بار براي هميشه، هرگز: نرم افزار را که مي فروشيد مشتري توقع دارد اين نرم افزار مادام العمر باشد برايش ، به سادگي حاضر نيست قرارداد پشتيباني و ارتقاء نرم افزار ببندد، اما همه مي دانيم که يک ميوه را براي همه سال نمي توان نگه داشت، خورده مي شود بالاخره! بايد ميوه جديدي خريد! ۱۲- باگ: خرابي ميوه نگراني ندارد، روشهاي نگهداري ميوه معلوم است و اگر شما يک کم تجربه پيدا کنيد مي توانيد به سادگي آن را نگهداري کنيد، اما در نرم افزار آنقدر مشکلات متعدد و متفاوت پيش مي آيد که شما گيج مي شويد که اين خطا از کجاست و راه حلش چطور است؟ مناطق بحراني ، آنقدر خطايابي را سخت مي کنند که شما نياز به فاز مجزايي براي آن پيدا مي کنيد و هزينه زيادي براي هر خطا مي پردازيد، تازه تضميني وجود ندارد که همه خطا ها را پيدا کرده باشيد و روز تحويل به مشتري، جلوي چشم وي، آنقدر سيستم خطا مي دهد که شما آب مي شويد و زمين مي رويد. ۱۳-آن که خربزه مي خورد پاي لرزش مي نشيند: شما مسؤول نحوه استفاده مشتري از ميوه نيستيد، مهم نيست برايتان که در عزا بخورند يا در عروسي، مهم نيست که به طرف نمي سازد يا مي سازد. اما در نرم افزار، کافي است از نرم افزار شما سوء استفاده شود، نمي دانم چرا يقه شما را مي گيرند که چرا از طريق نرم افزار شما به ما آسيب وارد شد، چرا هک شد، چرا ....؟ 1۴-دوره بازپرداخت سريع: در ميوه فروشي به محض فروش ميوه پولتان را مي گيريد، اما در نرم افزار تازه پروژه را که تحويل داديد و صورتجلسه کرديد، بايد بدويد به دنبال پولتان، آنقدر اين پول دادن دير و تکه تکه مي شود که به نوش داروي پس از مرگ سهراب مي ماند، به شکلي که بعضي وقت ها بي خيال پولتان مي شويد. 1۵- تنوع مشتري: شما در يک شرکت نرم افزاري با طيف خاصي از مشتري سروکار داريد، يا دولتي يا خصوصي يا آموزشي يا ... اما در ميوه فروشي شما قيدي براي مشتري نداريد، زن و مرد، کوچک و بزرگ، دارا و ندار، پير و جوان، شهري و روستايي ،... همه به نوعي مشتري شما هستند، آنهم مشتري دائمي که از همه چيز مي گذرد الا از خوردن! 1۶- کپي رايت: در ميوه فروشي نمي توانيد يک ميوه را بخريد و تکثير کنيد، در نرم افزار مي توانيد، خوب هم مي توانيد. اگر توليد کننده ناراحت هم شد مهم نيست، چون يا قانون کافي نداريم و يا آنقدر اين قضيه پيچيده است که شما بي خيال مي شويد. براي تصميم گرفتن کافي نيست...!؟ نمي دانم چرا با وجود همه اين استدلال هاي منطقي، ميوه فروش نشدم. آرزو مي کنم حداقل يک نفر اين مطلب را بخواند و به راه راست هدايت شود! دست از مهندسي نرم شدن بردارد و به قول بچه ها يک کار «شرافتمندانه» پيدا کند. اميدوارم... |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم بهمن 1389ساعت 13:48 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
رای گیری عرب ها برای تغییر نام خلیج فارس به تازگی عرب ها یک نظر سنجی برای تغییر نام خلیج فارس با نام خلیج ع ر ب ی و پیشنهاد آن به گوگل راه اندازی کرده اند.
به لینک زیر بروید ودر این رای گیری شرکت کنید
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه یازدهم خرداد 1389ساعت 13:18 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
مركز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی با انتشار گزارشی راهكارهای فرهنگی ، سیاسی ، دیپلماتیك، اقتصادی ، حقوقی و نظامی پیشنهادی خود را برای جلوگیری از تحریف و جعل نام خلیج فارس در اختیار نمایندگان مجلس شورای اسلامی قرار داد. بر اساس اعلام واحد اطلاع رسانی مركز پژوهشها، در این گزارش كه توسط دفتر مطالعات سیاسی این مركز تهیه شده، اقدامات فرهنگی، سیاسی، اقتصادی ، حقوقی و نظامی مورد نیاز برای ممانعت از تحریف نام خلیج فارس به طور مشروح تبیین شده است.
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 19:20 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
در یك كنفرانس بینالمللی علمی كه در مالزی برگزار شد، عضو هیئت علمی واحد دزفول و استاد دانشگاه مالزی از عنوان خلیج فارس دفاع كرد. به گزارش خبرگزاری فارس از اهواز به نقل از روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول در این كنفرانس بینالمللی كه در سوم تا پنجم نوامبر 2009 در مالزی برگزارشد، دكتر سعید پیراسته استاد و پژوهشگر واحد دزفول كه به عنوان داور و رئیس هیئت رئیسه در جلسه حضور داشت، به هنگام ارائه مقاله توسط یك نفر عرب كه بر روی اسلاید خود از نام مجعول برای خلیج فارس استفاده كرد، با واكنش قاطع و مدبرانه استاد ایرانی حاضر در جلسه مواجه و مجبور به استفاده از عنوان خلیج فارس شد. سعید پیراسته متولد شهرستان دزفول و دارای مدرك دكترای جغرافیا از كشور هندوستان است كه علاوه بر تدریس در بسیاری از مراكز علمی در كشورهای مختلف حضور داشته و مقالات متعددی از وی در مجلات معتبر علمی منتشر شده است. این استاد فرزانه، خود از اعضای علمی نشریات و ژورنالهای علمی در آسیا بوده و استاد دانشگاه پوترا در مالزی و عضو هیئت علمی و داوری این دانشگاه است. این اقدام دكتر پیراسته باعث تشویق ایرانیان و تلخكامی عربهای حاضر در جلسه و تعجب سایر حاضران از دقت این استاد ایرانی در مقابل اقدام سخنران عرب شد. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 19:16 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
درحالیکه نام خلیج فارس در نقشههای جغرافیایی قدیمی تولید شده در سنگاپور وجود داشته، در نقشههای جدید این کشور حذف شده است!!
در دوره کنونی که بحران مالی بر اکثر کشورهای غربی و برخی دولتهای آسیایی مانند سنگاپور سایه انداخته است، باعث شده که برای جذب سرمایه و جبران کمبود اعتبارهای خود چنین اقداماتی را انجام دهند و بدون تردید حذف نام خلیج فارس از نقشههای جغرافیایی سنگاپور نیز با دریافت پولهای کلان از امارات متحده عربی و در راستای خوش خدمتی به مخالفان جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته است.
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 19:14 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||
|
|
|
|
|
خالد مشعل رییس دفتر سیاسى جنبش مقاومت اسلامى فلسطین (حماس ) از واژه جعلى خلیج ع/ر/ب/ى در سخنرانى خود در قلعه صلاح الدین دمشق در سوریه استفاده کرد. پیش از خالد مشعل هوگو چاوز و حتی برخی مقامات سوری و فسلطینی و لبنانی که از متحدین استراتژیک ایران به حساب می آید و سالانه از سوی ایران هزینه های زیادی صرف این مناطق میگردد نیز به دلیل فعال نبودن رایزنی های دیپلماتیک از سوی مقامات وزارت خارجه ایران و عدم گوشزد این گستاخی و وقاهت اعراب در خبطی آشکار از واژه جعلی استفاده کرده و نسبت به جزایر سه گانه نیز مواضع ضد ایرانی گرفته اند.شایسته است ایران مراتب هشدارها و تذکرات دیپلماتیک را به حتی متحدین خود گوشگزد کند که این کشورهای نوپا و تازه استقلال یافته پا را از خطوط قرمز ملت ایران فراتر نگذارند و وارد حریم ملی ملتی بزرگ و تمدن ساز مانند ایران نشوند. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 19:10 توسط مرتضی نوح پیشه
|
|
||